รีวิว Peppermint นางฟ้าห่ากระสุน

นานทีปีหนที่เราจะได้เห็นหนังแอ็คชั่นที่แสดงนำโดยนักแสดงหญิง วันนี้ก็กลับมาอีกครั้งหนึ่งกับ กับผลงานกำกับจาก ปิแอร์ โมเรล ผู้กำกับสายบู๊ผู้เคยฝากฝีมือไว้ในผลงานเก่าๆ อย่าง Taken (เทคเค่น สู้ไม่รู้จักตาย) ที่กลับมาครั้งนี้พร้อมมือเขียนฝีมือดีอย่าง แชด เซนต์จอห์น จากภาพยนตร์ London Has Fallen (ลอนดอน แฮส ฟอลเลน)” มารับหน้าที่เขียนบท และนักแสดงสาว เจนนิเฟอร์ การ์เนอร์ ซึ่งมีภาพติดตาจาก Electra เมื่อปี 2005 ว่ากันว่านี่คือ Taken ฉบัหญิงนำ

Peppermint เรื่องราวของ ไรลี่ย์ นอร์ท (เจนนิเฟอร์ การ์เนอร์) ผู้ที่สามีและลูกสาวของเธอ ถูกแก๊งค้ายาเสพติดฆ่าตายต่อหน้าต่อตา เธอรู้ตัวฆาตกรและเชื่อมั่นว่ากฎหมายจะสามารถเอาผิดพวกเขาได้ แต่กลับไม่เป็นเช่นนั้น เมื่อศาลไม่สามารถลงโทษ และพวกเขากำลังลอยหน้าลอยตา ท่ามกลางความผิดหวังและโศกเศร้า ความเคียดแค้นจึงผลักดันให้ไรลี่ย์เปลี่ยนแปลงและฝึกฝนตัวเองให้กลายเป็นนักฆ่า แล้วพิพากษาทรชนให้สาสมด้วยของตัวเธอเอง

ตัวเอกที่ได้รับความกระทบกระเทือนทางจิตใจอย่างรุนแรงจนเป็นเหตุให้เธอต้องเปลี่ยนแปลงตนเอง ไรลี่ย์ไม่ใช่ตัวเอกที่คุณจะคาดหวังเหมือนกับที่คุณคาดหวังในตัวเอกของภาพยนตร์ซูเปอร์ฮีโร่ เธอไม่ได้เป็นสายลับหรือมีทักษะทางการทหารมาก่อน เธอเป็นแค่ผู้หญิงธรรมดาคนหนึ่งที่เผชิญกับเหตุร้าย และมันก็ได้เปลี่ยนตัวตนของเธอให้กลายเป็นตัวแทนผู้พิพากษาที่มาลงทัณฑ์เหล่าอาชญากร หลังจากที่เริ่มเรื่องแ้ลวเจอเหตุการณ์สะเทือนขวัญ เธอใช้เวลา 5 ปีในการเปลี่ยนตัวเองมาไล่ล่ากับแก๊งมาเฟียได้ ไม่เชื่อก็ต้องเชื่อ ถึงแม้ว่าหนังจะไม่ค่อยได้เล่าอะไรเกี่ยวกับ 5 ปีที่หายตัวไปนั้นเลยก็ตาม เธอก็เก่งขึ้นมาจนต้องตามหนังไป .

หลังจากนั้นมันก็กลายเป็นเรื่องการฆ่ากัน ฟังไม่ผิดหรอก ก็แม่สาวไรลี่ย์นี่แหละออกไปไล่ฆ่าแก๊งมาเฟียทั้งแก๊ง แบบนี้ก็ได้เหรอ แต่มันก็เป็นแบบนี้ไปแล้ว ล้างแค้นกับแบบที่นึกถึง John Wick กันเลย แต่ไม่มีความฮาปนผสมให้เห็นเลย เป็นเรื่องราวที่กดดัน ตึงเครียดกันแทบจะตลอดเวลา เธอกลายมาเป็นสาวฝ่าดงกระสุนไปได้ไงกัน มันเว่อมาก ก็เว่อเป็นปรกติของหนังฮอลลิวู๊ด แต่ยังไม่ได้ทลายกฏฟิสิกส์หรืออะไรให้ขัดตาแบบหนังแอ็คชั่นหลาย ๆ เรื่อง เน้นเว่อต่เอาสมความจริง

หนังขายตัวเองที่แอ็คชั่น คือแอ็คชั่นกันระเบิดระเบ้อจริง ๆ เรื่องอื่นยังพอจะออกมาดราม่าหรืออะไรขัด ๆ แซม ๆ มาบ้าง เรื่องนี้พอปูพื้นจบแล้วก็แอ็คชั่นยาวจนจบเรื่องไปเลย ตัวละครหลักก็ต้องยกให้ไรลีย์นั่นแหละ ที่เหลือก็หมากเดินเล่น โผล่มาในฉากแล้วก็โดนยิงทิ้งไปเฉย ๆ ดื้อ ๆ เลยก็ได้ FBI นี่เรียกตัวเดินเรื่องหรือตังประกอบดี ไม่มีความเป็น FBI เหมือนกับเรื่องอื่น ๆ เสียเท่าไหร่

มีเรื่องราวให้น่าสงสัยที่มาดราม่าเดินเรื่องอยู่บ้างอย่างเรื่องของ สายของดิเอโก้ ที่มีลับแม้กระทั้งในกรมตำรวจ แล้วใครล่ะที่เป็นสาย แต่ละคนพยายามทำตัวให้ดูเป็นสายกันไปหมด หนังพยายามหลอกสลับไปสลับมา แต่จริง ๆ แล้วก็แอบเฉลยเอาไว้แรก ๆ แล้ว ถ้าทำตัวขี้สงสัยก่อนก็จะไม่ถูกสงสัย ว่าไปนั่น

หากกระแสเรื่องราวไปได้ด้วยดีสงสัยว่าจะมีภาค 2 ต่อ เพราะยังมีปมอะไรที่ทิ้งไว้ไม่ยอมบอก หยิบมาเล่าเรื่องใหม่ได้อีก มีการยัดเยียดให้ไรลีย์เป็นฮีโร่ในสายตาทั้งคนดูหนัง ทั้งผ้คนในเมืองที่ติดตามข่าวของไรลีย์ ทั้งเขตสลัมที่เห็นเธอเป็นนางฟ้า หรือแม่แต่กระทั้งช่วงจบ กล่าวได้เลยว่านี่คือนางฟ้ายุทโธปกรณ์เดินดินชัด ๆ

เขียนโดย Watcharit Jira

  อื่น ๆ ที่น่าสนใจ
เรื่องราวอื่น ๆ
จัดทำขึ้นเพื่อติดตามความเคลื่อนไหวของวงการภาพยนตร์เท่านั้น คอหนังดอทคอม @ Email : webkornang@gmail.com